Woensdag had ik besloten om met jou naar de dokter te gaan. Je hoestte best veel, ook 's nachts. Ik wou dat de dokter eens naar je longen zou luisteren. Een afspraak maken met de dokter gaat in Nederland zo: je belt stipt om 8:00 (zodat je de eerste beller bent) naar de assistente om een afspraak te maken. Nu bleek onze dokter met vakantie te zijn. Dus het was een andere dokterspraktijk. Ik kreeg uiteindelijk de assistente aan de lijn. Die vraagt dan eerst wat er aan de hand is (om te voorkomen dat mensen voor 'niets' naar de dokter gaan). Ik legde uit dat je hoge koorts gehad had, en veel moest hoesten en dat ik bang was dat je een bronchitis zou hebben.
Vraagt de assistente: "is ze daar mee bekend dan?"
ik: "Euh nee..."
Assistente: "piept ze?"
ik: "nee."
Assistente: " ik overleg het even met de dokter en bel u dan terug "
ik: "oh? euh, ok "
om 9:00 nog geen telefoontje.. Ik bel zelf terug en ik krijg een andere assistente (nr2) aan de lijn: oh, maar ik zie het al, u bent geen patient bij ons. Vandaar.. ik zal u doorverbinden met mijn collega die u eerder sprak.
Ik vraag aan assistente (nr 1) waarom ik niet gewoon een afspraak krijg bij de dokter. Is het omdat ik geen patient bij jullie ben? Nee hoor dat heeft er niets mee te maken. Ik heb toch gezegd dat ik jou zou terugbellen als ik overlegd heb met de dokter? En dat kan pas na 11:00.
ik: ok, maar moet ik ze dan naar de creche brengen?
Ass: ja hoor, doe maar. Geef ze een paracetamolleke of zo en breng ze maar naar de creche. Oh nee, ze heeft geen koorts, dus geen paracetamol. Breng ze maar gewoon nr de creche.
Ik breng haar naar de creche en vertel het verhaal. Daarna ga ik terug naar huis en wacht een beetje af wanneer ze zouden bellen.. Ondertussen vraagt de buurvrouw of ik mee ga naar het Scheepvaartmuseum, maar daar moet ik nee op zeggen omdat ik niet weet wanneer ze gaan bellen en wanneer ik met hannah naar de dokter mag.
Na de hele dag wachten (en schoonmaken) bellen ze uiteindelijk om 16:00 of ik om 16:10 of 16:15 aanwezig kan zijn. Hmm, dat wordt reppen! Maar het is gelukt! Aangekomen bij de dokter, moest ze natuurlijk wel naar je longen luisteren. Dat vond je een hel! Die koude stethoscoop op je rug en op je borstkasje - niet leuk! Daarna nog eens in je oren kijken, en ook nog in je keel! Dat laatste lukte bijna helemaal niet. Toen je weer aangekleed was, werd de diagnose: Bovenste luchtweginfectie - een virus. Het plan de campagne: laten uitzieken. Ik vroeg of er een siroopje was, maar dat mocht niet blijkbaar...
's Avonds mocht mama op stap met vriendin R. naar de Zotte (belgisch biercafe). Maar daarover melden we verder niets, behalve dat het heel gezellig was!
De volgende dag was jij al weer helemaal genezen en lekker aan het tateren en aan het lachen! Mama kon iets minder goed lachen (vooral in de ochtend), maar ze is allang blij dat jij weer helemaal de oude bent!! Het bezoek aan de dokter heeft jou meteen weer beter gemaakt!
Wat een schatje ben jij toch!
Slaap lekker zo!
kusje
je mama