Site Meter

donderdag 18 juli 2019

Als ik later groot ben

Jonathan: "Mama, ik ga je missen als ik groot ben."
En het ventje begint daarop oprecht te huilen, zodanig dat ik ook moet huilen...
Ik vertelde hem dat ik nog lang zou leven.
Hij vroeg: "en papa?"
- Papa ook, lieverdje.

donderdag 27 september 2018

Als we naar Belgie gaan

26 sept 2018 

Hannah: Mama? 
mama: Ja ? 
Hannah: Als we naar Belgie gaan, moet ik dan ook Belgisch praten? 

woensdag 4 november 2015

aan Jonathan

Op de nacht van 3 november werd je wakker om 21:00. we dachten dat het van het hoesten was of slijmpjes.. daarna misschien omdat je honger had? daarna medicatie (ventolin) gegeven, dat mocht niet baten: met het licht aan werd je vrolijk en zat je te lachen..
wij wouden slapen!
maar ondertussen was het al 12:00 en sliep je nog niet!
je zat in het bed van mama en papa en je zat in je handjes te klappen (1e keer dat mama het zag / hoorde) en je klopte op het hoofdeinde van het bed..
Volgens mij wou je dat gewoon oefenen... uiteindelijk is papa maar met jou gaan rondlopen en heeft jou in slaap gekregen..
dikke zoen voor onze wakker kampioen!

woensdag 9 april 2014

Slimmerik!

Dag kleine slimmerik! 

toen ik je een paar weken geleden ophaalde van de creche, toen zag ik je niet in de speelruimte. Ik vroeg waar je was, en je bleek in bed te liggen (om 17:15). Ik vroeg of je ziek was of er iets aan de hand was, maar de leidster S. zei: 'nee hoor, hannah vroeg of ze naar bed mocht, misschien wou ze even alleen zijn of zo'. Ze doet de deur van de slaapkamer open en jij zit daar vrolijk in bed en komt er weer uit. Je geeft je speentje af, en klaar is kees. Ik heb natuurlijk meteen door waarom jij in bed wou kruipen! Je wou gewoon de speen in je mond stoppen en dat mag alleen als je in bed ligt! Wat had je de leidster goed tuk! haha! Die had het echt niet door! Maar mama heeft jou wel door hoor! Ik ken je te goed daarvoor! 

dikke zoen voor mijn slimme kampioen! 

woensdag 12 maart 2014

Verjaardagen

Dag lief schatje, 

je oma Gerda werd enkele weken geleden 70 jaar! Op de vraag wat ze als cadeautje wilde, zei ze: 'dat jullie allemaal samen bij mij zijn'. Nou, dat wilden we wel doen natuurlijk! Die bewuste zaterdag hebben we 's ochtends enkele orchideeën gekocht en een kaartje. Daarna moest jij je middagslaapje doen, dus gingen we met z'n allen lekker slapen. Mama en papa vinden het heerlijk om overdag met jou te gaan slapen (mama iets meer dan papa). Toen we wakker werden, moest papa de auto gaan ophalen. We hebben namelijk zelf geen auto, maar we huren altijd een auto bij Hertz. Toen was het al bijna 15:00. Plotseling kreeg ik een telefoontje van papa: 'Hertz is gesloten!'. Ah nee!! Drama! Vlug enkele vrienden opbellen of we hun auto konden lenen, maar dat was geen succes. Dus dan maar besloten om met het openbaar vervoer te gaan, waarbij we dan bijna anderhalf uur onderweg zouden zijn. Ook dit werd geen succes: we vertrokken met de tram, waarna we een trein zouden moeten nemen en daarna 2 bussen om bij oma te geraken. Maar na een kleine 15 minuten in de tram, begon je heel hard te huilen. Het leek net of je je pijn gedaan had. Ik was heel verwonderd. Totdat je plotseling begon over te geven, op de bugaboo, op mama haar rugzak, en op je jas. Toen zijn we vlug uitgestapt, alles proberen beetje af te vegen, en even gediscussieerd of papa misschien toch alleen door moest gaan naar zijn moeder. Maar dat was vrijwel onmogelijk. Dus zijn we met z'n drietjes weer huiswaarts gekeerd en jou lekker in bad gedaan en de kleren gewassen. Het cadeau dat oma wou hebben we dus niet kunnen geven. Maar een week later was papa jarig! Dan zouden we weer met z'n allen samen kunnen zijn bij ons thuis. Papa was jarig op zondag 2 maart. Nu hadden we bedacht om vrienden uit te nodigen op zaterdagmiddag voor taart en bier / wijn en dan de zondag de familie. Zaterdagavond zouden we uit eten gaan en naar de film. Zaterdagmiddag was een rustige doch gezellige middag. Om 19:00 zou de oppas komen om op jou te letten. Toen het 19:03 was, hadden we nog goede hoop. Maar toen het 19:15 was, al niet echt.. We belden naar de oppas, maar die nam niet op. Nog eens bellen en nog eens bellen... geen gehoor. Dan even kijken wat we nu exact gestuurd hadden naar haar via whatsapp. Toen zag ik dat ze online was, dus ik vroeg meteen of ze nog zou komen. Het duurde toen heel lang eer ze iets terugschreef, maar het bleek dat haar neef was overleden en dat ze ons helemaal vergeten was. Wat nu? Geen oppas, wel kaartjes voor de film. Toen zei ik tegen papa, dat het zijn verjaardag is en dat hij anders met vriendin Irene naar de film kan gaan. Papa belde Irene op en de schat zei dat zij wel zou komen oppassen zodat mama en papa naar de film konden gaan. Heel lief! 
Tijd voor naar een restaurant te gaan hadden we niet, dus even vlug een burger binnengewerkt (dat doe ik niet meer) en dan vlug vlug naar de film. 
Al met al waren het nogal stressvolle verjaardagen. Ik hoop dat jouw 2e verjaardag iets ontspannender zal verlopen! 
Op zondag kwam dan eindelijk de familie van papa en was het ook gezellig.

Dit wou ik je even vertellen...

kusje! 
je mama

 

woensdag 12 februari 2014

Slapen en opstaan

Lieve kleine pruts, 

ik wou je even melden dat ik trots op je ben. Je sliep vanaf je geboorte tot bijna 1,5 jaar bij ons op de kamer in je mooie grote wieg. Na de kerstvakantie dacht ik, dat het nu wel tijd werd om jou op je eigen kamer te laten slapen in het grote bed (ledikant), dat daar al klaar stond sinds je geboorte. Ik dacht dat je ging tegensputteren om in dat grote bed te slapen, maar jij vond het te gek! Lekker groot bed, eigen kamertje, je roze beertje dat je gekregen hebt van oma Truus erbij, en je was gelukkig! Nu is het wel zo dat je ons niet vergeet, dus soms kom je al om 22:00 bij ons liggen, of soms slaap je door tot half 7 's ochtends en bedenkt dan dat het toch wel fijn is om bij papa en mama te liggen. Dat vinden wij ook fijn, zo een klein hummeltje die tussen ons ligt, heerlijk! En als je wakker wordt, is het steeds hetzelfde ritueeltje dat zich afspeelt: 'uit', 'uit', 'uit' (dat wil zeggen dat je uit je slaapzak wil), 'af', 'af' , 'af' (dat wil zeggen dat je het uit het bed gaat kruipen) en eenmaal uit het bed, ga je ervoor zorgen dat mama en papa opstaan. Je helpt ons: je brengt de bril van mama, haar ringen, haar telefoon en haar pantoffels. Dan ga je naar papa zijn kant en geeft hem ook zijn telefoon, zijn ring en zijn pantoffels. Daarna loop je naar de deur en gaat er tegen 'bonken' opdat wij dan de deur moeten opendoen en jou eten geven. 
Ik vind het heel lief hoe je ons zo helpt, als we bv. een bananenschil vasthebben, dan loop je al naar de vuilbak en doet hem open voor ons. Of je gooit het zelf in de vuilbak. Topppieieieei! 

Maar de slaapkop dat je mama vroeger was, dat ben jij zeker niet! Je slaapt overdag hooguit anderhalf uur. En 's avonds om 20:00 naar bed tot (momenteel) 7:30. 

Nou, dit was het weer voor vandaag! 

Kusje van de juf en een bank vooruit! 

kusje van je mama ! (en natuurlijk ook van papa!) 

woensdag 5 februari 2014

Update woordjes

Dag schatje, 

nog even een update van je woordjes die je kan zeggen: 

- stoel
- bang (banaan)
- appel
- auto
- beer
- tuutje 
- beker
- peer
- bed
- papa, mama, oma, opa
- Nina
- Aaron
- aap
- boot
- broek
- trui
- baby
- bord
- koekoe (vogel)
- kwak kwak (eend)
- jaja
- neeje
- boe (koe)
- waf waf (hond)
- kindje
- anna (Hannah)
- ...en nog meer .. 
- ank (nog een keer! dit doe je vooral als we een liedje zingen)